5. 「空想作文」を書いてみた！

報告です！

เราสอบเสร็จแล้วค่าาา เย้ๆๆ (ถึงจริง ๆ จะสอบเสร็จตั้งแต่วันพฤหัสแล้วก็เถอะ555)
แต่ถึงสอบเสร็จแล้วเราก็ยังมีหน้าที่ที่สำคัญอีกอย่างนึงรอเราอยู่ นั่นก็คือออออ...

"อัพบล็อก" นั่นเองงงงง

ไหนๆช่วงนี้เราก็ว่างแล้ว แถมตอนนี้มีเรื่องที่อยากเอามาเล่าให้ทุกคนฟังผ่านบล็อกหลายเรื่องเลยค่ะ 

เพราะฉะนั้น รออ่านได้เลยค่ะ อัพรัว ๆ แน่นอน5555

สำหรับบล็อกในวันนี้ เราจะมาพูดถึงเรื่อง「空想作文」ซึ่งเป็น Task สุดท้ายของวิชา App Jap Ling ค่ะ

บอกตามตรงเลยว่า พอได้การบ้านมาก็เอามานั่งคิดนอนคิด จนถึงวันใกล้ส่งก็เริ่มนั่งไม่ติดค่ะ เพราะ ยังไง๊ยังไงก็นึกอะไรไม่ออกค่ะ เราเลยหาทางออกด้วยการโทรหาเพื่อนค่ะ55555

เรา "แกๆ เราต้องเขียน 空想作文 อะ แต่ไม่รู้จะเขียนอะไร แกว่าเราเขียนอะไรดีอะ"

เพื่อน "แล้วแกอยากเขียนเรื่องแนวไหนอะ?"

.

.

จริง ๆ เราก็คิด ๆ อยู่ว่า "อยากลองเขียนเรื่องเล่าจากมุมมองของสิ่งที่ไม่ใช่คนดู"

ตอนแรกเราคิดไว้ว่าคงเป็นสัตว์เลี้ยงสักอย่าง ไม่น้องหมาก็น้องแมว เล่าเกี่ยวกับชีวิตของเจ้าของ

แต่ติดอยู่ตรงที่ว่า "แล้วเราจะให้สิ่งนั้นเล่าเรื่องอะไรดี" 

และแล้วก็มี keyword นึงหลุดมาจากเพื่อนเราค่ะ 

เพื่อน "แกแต่งเรื่องที่ XX (สิ่งหนึ่งในห้องครัว) เป็นคนเล่าเรื่องดิ"

เรา "เออน่าสนใจ555"

แต่ที่นี้จะให้ XX เล่าเรื่องอะไรดีล่ะ?

เพื่อน "เราชอบชีวิตแบบตื่นมาก็นั่งกินข้าว จิบกาแฟยามเช้าชิลๆ" (อันนี้จริงๆแอบนอกเรื่องค่ะ555)

เรา "เออใช่ ห้องครัวเนี่ย ส่วนใหญ่มันเป็นที่ที่คนชอบมานั่งคุยกันป่ะ แบบนั่งกินข้าวไป ก็พูดคุยเล่าเรื่องไปไรงี้"

และนั่นเป็นที่มาของพล็อตเรื่อง 空想作文 ของเราค่ะ

ใดๆก็ตาม ต้องขอบคุณเพื่อนเราที่ช่วยกันคิดจนออกมาเป็นเรื่อง 『あるキッチンでの話』นั่นเองค่ะ

เล่าที่มาซะยาวเลย เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เชิญผู้อ่านทุกท่านรับชม 空想作文 เรื่องแรกในชีวิตของเราได้เลยค่ะ อ้อ! แล้วก็ระหว่างที่อ่าน ลองทายกันดูนะคะว่าเราให้อะไรเป็นคนเล่าเรื่อง

あるキッチンでの話

　「きれい〜こんな素敵な部屋で暮らすなんて夢みたい！」

　「しかも、キッチンもあるよ。毎日〇〇ちゃんの手料理食べれるのを楽しみだな！」

　今日から同棲生活を始めたこの若々しいカップルはこの1LDKの部屋に引っ越した。申し遅れましたが、僕はこのアパートができた時から、ずっと小さなキッチンの隅にある。言っておくけど、僕は人間ではない。幽霊だと思ったら、大間違いだ。今、僕がいつもキッチンで人の生活を覗いていることを知るだけでいい。

　僕の目線からすると、このカップルはたぶん何年か付き合って、結婚する前にお互いの結婚の意思を確認するため、同棲を決めたかな。まあ、同棲するカップルって最近少なくないみたいだね。前住んでいたカップルもそうだし。

　このカップルの日常生活はごく普通だ。朝起きて、イチャイチャしながら、一緒に朝ご飯を食べて、それから、仕事に行く。夜7時ごろに帰って、今日の出来事を話しながら、晩ご飯を食べる。

　ちょっと面白い話をするんだけど、聞いてくれないかな？この前の話なんだけど、もう深夜なのに、彼女はキッチンに来て、夜のおやつを食べたのよ。

「おい、おい、今日からダイエットするって言ったじゃないかい！」と僕は言いたかったけど、まあ、言っても僕の声が聞こえないだろう。あ、この話、内緒にしておいてな。

　ごく普通だと言っても、二人とも幸せに日々を過ごせて、これからの結婚生活が安心できるかもしれない。

　しかしそれは最初のところだけだった。人は時間が経つと変わるものだ。二人の距離がだんだん離れていく。普段早く帰ってきて、彼女の手料理を美味しく食べる彼氏は、遅く帰るようになり、彼女の愛を込めてわざわざ作っておいた晩ご飯も見ようとすらしない。朝になったら、彼女が冷めた晩ご飯を僕の隣にあるゴミ箱に捨てるのは、僕はよく見たのだ。こんなことされて辛いだろうな。

　そして、ついにその日が迎えた。彼女はずっと抱えていた不満を言い出して、大喧嘩になった。すると…

　「もういい！別れよう…」

　僕は「別れ」という言葉、正直嫌いだ。

　でも、人生って出会いがあれば、別れもある。当たり前のことだ。

　その日からちょうど1ヶ月経って、彼女は別れてから、すぐこの部屋から出ていってしまった。そして、今日は彼の番だ。彼は彼女との思い出のある部屋で暮らしてはいられないから、引っ越すことにしたのだ。

　この部屋から出る前に、彼は僕のところに来て、プラグをズポッと抜いて、こう言った。

　「長い間、お疲れ様！」

　それは彼の最後のお別れ言葉。

ทายกันออกมั้ยคะ ว่าเราให้อะไรเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในห้องครัว

.

.

.

"ตู้เย็น" นั่นเองงงงง

ต่อไป เราอยากให้ทุกคนมาดูข้อผิดพลาดใน 空想作文 ของเรากันค่ะ 

เนื่องจากเราส่งไปทั้งหมด 2 รอบ ก็จะขอรวบเอาข้อผิดพลาดทั้งสองรอบมาพูดทีเดียวนะคะ

 ก่อนอื่นขอเริ่มจาก จุดที่ต้องตัดออก ก่อนนะคะ ซึ่งมีอยู่ที่เดียวค่ะ5555

(今日から)同棲生活を始めたこの若々しいカップルはこの1LDKの部屋に引っ越した。

_______________________________________________________________________________________

ต่อมา จุดที่ใช้คำผิด มีอยู่ด้วยกัน 2 จุดค่ะ

しかしそれは最初のところだけだった。แก้เป็น ころ

朝になったら、彼女が冷めた晩ご飯を僕の隣にあるゴミ箱に捨てるのは、僕はよく見たのだ。

ตรงนี้สารภาพว่าตอนเขียนนึกคำไม่ออกค่ะ เลยเอาง่ายเข้าว่า ใช้ の แทนไปเลย แต่พี่โนก็ใจดี แก้ตรงนี้มาให้ค่ะ (แหะๆ)

แก้เป็น 朝になったら、彼女が冷めた晩ご飯を僕の隣にあるゴミ箱に捨てる光景を僕はよく見たのだ。

_______________________________________________________________________________________

ต่อมาคือ จุดที่ไวยากรณ์ผิด ซึ่งมีทั้งผิดคำช่วย ใช้ style ปนกัน (ます形・普通形) รวมถึง จุดที่ดูไม่เป็นธรรมชาติ ซึ่งมีนับไม่ถ้วนเลยค่ะ555

① ใช้ style ปนกัน (ます形・普通形) 

申し遅れましたが  แก้เป็น 申し遅れたが

② คำช่วย

彼女の愛を込めてわざわざ作っておいた晩ご飯も見ようとすらしない。

แก้เป็น 彼女が愛を込めてわざわざ作っておいた晩ご飯も見ようとすらしない。

ついにその日が迎えた。

แก้เป็น ついにその日を迎えた。

* จริง ๆ จุดนี้เราสะเพร่า เขียนคำช่วยผิดเองค่ะ แต่ตรงนี้อาจารย์บอกว่าให้เลือกแก้ระหว่างคำช่วยกับแก้คำกริยาค่ะ เราเลยใช้ ninjal ไปหาคำกริยาที่ใช้แทนได้มาเพิ่มด้วยค่ะ

แก้คำกริยา ついにその日が来た หรือ やってきた หรือ 訪れた（おとずれた）

③ ไวยากรณ์ทั่วไป

ずっと小さなキッチンの隅にある。

แก้เป็น ずっと小さなキッチンの隅にいる。

ตรงนี้ตอนแรกที่เขียน เราคิดว่า ก็ในเมื่อคนที่พูดประโยคนี้มันคือตู้เย็นอะ แล้วตู้เย็นก็คือสิ่งของ ตามที่เราเรียนกันมา สิ่งของก็น่าจะใช้ ある นี่ 

แต่พี่โนก็ได้คอมเมนต์มาว่า ถ้าเราใช้เทคนิค 擬人法 (ぎじんほう) หรือบุคลาธิษฐานในการเขียนให้สิ่งของทำกิริยาอาการเหมือนมนุษย์ โดยทั่วไปแล้วมักจะใช้กริยา「いる」ค่ะ 

อย่างหุ่นยนต์ก็ใช้ว่า「ロボットがいる」

これからの結婚生活が安心できるかもしれない。

แก้เป็น これからの結婚生活について安心できるかもしれない。

④ ไม่เป็นธรรมชาติ

同棲を決めたかな。

แก้เป็น 同棲を決めたのかな。

まあ、言っても僕の声が聞こえないだろう。

แก้เป็น まあ、言っても僕の声が聞こえないだろうし。

ตรงนี้พี่โนให้เหตุผลมาว่า ถ้าเติม し ลงไปจะดูเป็นภาษาพูดมากกว่า

_______________________________________________________________________________________

และสุดท้าย จุดที่โดนรื้อ(เกือบ)ทั้งประโยค นั่นเองค่ะ ToT

今、僕がいつもキッチンで人の生活を覗いていることを知るだけでいい。

แก้เป็น とりあえず、僕がいつもキッチンで人の生活を覗いていることを知ってくれるだけで十分だ。

ประโยคนี้ ถ้ายังจำกันได้ มันคือหนึ่งในประโยคที่อาจารย์เคยยกขึ้นมาเป็น case study ในคาบค่ะ

ปัญหาหลักของประโยคนี้คือ เรื่อง アスペクトค่ะ 

ปกติเราใช้รูป 〜てくれるเพื่อแสดงถึงการมีบุญคุณ (恩恵) ใช่มั้ยคะ แต่ในที่นี้ เราไม่ได้ใช้ 〜てくれる เพื่อสื่อถึงเซ้นส์ความเป็นบุญคุณ  แต่เพื่อที่จะช่วยให้ผู้อ่านแยกได้ว่า คนทำกริยา 覗く(ตู้เย็น) กับ 知る (ผู้อ่าน) เป็นคนละคนกันค่ะ

นอกจากเรื่องการใช้ภาษาแล้ว ในส่วนของเนื้อหานั้น จากคอมเมนต์แรกที่ได้มา จริงๆ พี่โนรู้อยู่แล้วค่ะว่าเราเขียนให้ตู้เย็นเป็นคนเล่าเรื่อง (ตอนแรกกลัวมากว่าจะไม่มีคนรู้555) แต่พี่โนก็คอมเมนต์มาว่า อยากให้ลองเพิ่ม hint ลงไปอีก ประมาณว่า เพิ่มสิ่งที่ต้องเป็นตู้เย็นเท่านั้นถึงจะทำได้　(hint จากดราฟต์แรก เราไฮไลท์สีเหลืองไว้ให้แล้วนะคะ ลองไปดูได้)

ตรงนี้เองเราก็มานั่งคิดว่าจะเพิ่มอะไร ตรงไหนดี แล้วก็ส่วนตัวไม่อยากบอกชัดเจนว่า สิ่งนี้คือตู้เย็นนะ 

สุดท้ายเลยแก้ออกมาได้ตามนี้ค่ะ

この前の話なんだけど、もう深夜なのに、彼女は僕のところに向かってきて、夜のおやつを食べたのよ。

この部屋から出る前に、彼は僕のところに来て、プラグをズポッと抜いて、いつも冷めている僕の体温が徐々に上がっていく。

みうの「こだわり」

ก่อนจะจบบล็อกนี้ เราขอพูดถึงこだわりในการเขียนของเราในครั้งนี้ค่ะ

① ใช้ 連帯修飾節

ในการเขียนครั้งนี้ เราได้ลองใช้ 連帯修飾節 ที่ได้เรียนในคลาส เท่าที่จะทำได้ค่ะ โดยเราได้ลองไปเปิดดูนิยายภาษาญี่ปุ่นที่เรามีอยู่ว่า ปกติแล้วเขาใช้ 連帯修飾節 ยาวกันประมาณไหน เพื่อที่เราจะได้ไม่เผลอใช้ยาวเกินไปค่ะ

「同棲生活を始めたこの若々しいカップルはこの1LDKの部屋に引っ越した」

「普段早く帰ってきて、彼女の手料理を美味しく食べる彼氏は、遅く帰るようになり、彼女愛を込めてわざわざ作っておいた晩ご飯も見ようとすらしない」

② (ถ้าเป็นไปได้) ให้ลองใช้ オノマトペ

สืบเนื่องจาก Task หา gap จาก story telling ตอนนั้นได้มีการพูดถึงเรื่องการใช้  オノマトペ ในการเล่าเรื่องเพื่อช่วยให้เห็นภาพมากขึ้น เราเลยคิดว่า อยากจะลองเอาเทคนิคนั้นมาใช้กับงานของเราดูค่ะ

แต่เขียนไปเขียนมา เรื่องของเราก็ไม่ค่อยมีที่ให้แทรกเสียงพวกนั้นได้เลย เราเลยพยายามหาค่ะว่า ในเรื่องของเรามีอะไรที่มีเสียงมั้ยนะ แล้วเราก็เจอค่ะ มันคือเสียง "ตอนถอดปลั๊ก" นั่นเอง 

เราเลยลองเสิร์ชหาว่า คนญี่ปุ่นพูดเสียงถอดปลั๊กว่ายังไง แล้วเราก็เจอ...

「プラグをズポッと抜いて...」

"อ้าว ไม่ใช่ オノマトペ นี่!!! " まあいいか笑笑

แต่เอาจริงที่เลือกเขียนแบบนี้ไป เพราะรู้สึกว่าถ้าเลือกใช้เป็น オノマトペ เรากลัวคนอ่านจะไม่เก็ตค่ะ ด้วยความที่คำนี้ก็ไม่ใช่เสียงทั่วไปที่คนน่าจะเดาออก ถ้าเอามาวางโดด ๆ เลย คนน่าจะงงว่า "เอ นี่มันอะไรเนี่ย?"

③ จบประโยคแบบ 体言止め

พอดีอันนี้ตอนเรียนวิชา Mod JP Nov (วรรณกรรมญี่ปุ่นสมัยใหม่) เราได้เรียนเรื่องสั้นเรื่อง『雨傘』เขียนโดย คะวะบะตะ ยะสุนะริ ซึ่งมีการนำเอาเทคนิคการจบประโยคแบบ 体言止め มาใช้ในงานด้วยค่ะ เรารู้สึกว่าน่าสนใจดี ก็เลยลองเอามาใช้ในงานนี้ด้วย อยู่ประโยคสุดท้ายของเรื่องเลย

「それは彼の最後のお別れ言葉」

จากการทำ task 空想作文 ก็ได้รู้ซึ้งเลยค่ะว่า กว่านักเขียนจะเขียนงานออกมาได้งานนึงเนี่ย ไม่ใช่เพียงแค่ขีด ๆ เขียน ๆ แล้วจะออกมาเป็นผลงานได้เลย แต่ต้องอาศัยการสั่งสมคลังคำศัพท์ รวมถึงการศึกษาหาความรู้เพิ่มเติมในสิ่งที่ไม่เชี่ยวชาญด้วย อย่างตอนที่เราเขียน เนื่องจากเราไม่เคยมีประสบการณ์การเช่าห้องอยู่เอง เราเลยต้องไปหาข้อมูลเกี่ยวกับการเช่าห้องสำหรับ 同棲 มาด้วยแหละค่ะ ซึ่งจริง ๆ ก็มีความเห็นอยู่หลายแบบ แต่สุดท้ายก็ได้ข้อสรุปมาเป็นห้องขนาด 1LDK อย่างที่ปรากฏในเรื่องนี่เอง

แล้วก็หลังจากนี้ เรารู้สึกว่าน่าจะต้องอ่านหนังสือ(ภาษาญี่ปุ่น)ให้มากขึ้นด้วยค่ะ จากเดิมที่ตอนแรกเราชอบสังเกตการใช้ภาษาของคนญี่ปุ่น เพื่อนำมาใช้ให้เป็นธรรมชาติมากขึ้น ตอนนี้เรามีเป้าหมายเพิ่มมาอีกอย่างนึง ก็คือ "การเพิ่มคลังคำศัพท์ภาษาญี่ปุ่นให้มากกว่านี้" ค่ะ เพราะส่วนตัวรู้สึกว่า คลังคำศัพท์ที่มีอยู่ในตอนนี้ มันยังน้อยไป これからもっと頑張らなきゃ！

それでは、またねー